Rozdział 10

NEYMAR:

Wróciłem do Seleny do basenu i musiałem jej powiedzieć o Davim.

-Sel, posłuchaj mnie – powiedziałem poważnie.

-Coś się stało? – zapytała.

-Wiem, że mnie teraz znienawidzisz i zerwiesz ze mną kontakt, ale muszę ci to powiedzieć – powiedziałem.

-Tak?

-Nie wiem jak mam ci to powiedzieć.. Mogłem ci o tym powiedzieć na samym początku jak się poznaliśmy.

-Neymar mów o co chodzi – powiedziała Selena.

-Mam syna – wyznałem.

-To jest to za co mam cię znienawidzić? – zapytała.

-Tak – odpowiedziałem krótko.

-Zaskoczyłeś mnie, ale czemu miałabym zerwać teraz z tobą kontakt? Racja, mogłeś mi o tym powiedzieć prędzej, ale dobrze, że w ogóle mi o tym powiedziałeś – rzekła.

-Nie jesteś zła? – zapytałem zdziwiony.

-Nie, jestem trochę zaskoczona – powiedziała i się uśmiechnęła – Jak ten maluch ma na imię i ile ma lat? – zapytała.

-Davi i niedługo będzie miał 4 latka – odpowiedziałem.

-Czemu nie jesteś z matką Daviego? – zapytała.

-Nigdy nie byliśmy razem, to była wpadka – powiedziałem zmieszany.

-Mhm, rozumiem. No każdemu się zdarzy – powiedziała i zaśmiała się.

-Pomimo tego, że nie jesteśmy razem mamy dobry kontakt, pomagamy sobie i się wpieramy – powiedziałem z myślą o Carolinie.

-I to jest najważniejsze – rzekła Selena.

-Davi jutro przyjeżdża, więc będziesz mogła go poznać – powiedziałem.

-Oby mnie polubił, bo ja strasznie uwielbiam dzieci – powiedziała Sel.

-Jestem pewny, że cię polubi – powiedziałem z uśmiechem, a później ją pocałowałem.

SELENA: 

-Zrobiło się trochę chłodno, wychodzę już – powiedziałam i wyszłam z basenu.

Następnie udałam się do kuchni gdzie siedziała Rafaela i oglądała telewizję.

-Powiedział ci? – zapytała gdy mnie ujrzała.

-O Davim? Tak, powiedział – odpowiedziałam z uśmiechem.

-Nie jesteś zła, że dopiero teraz ci powiedział? – zapytała Rafa.

-Nie, jak mi o tym powiedział, to byłam trochę zaskoczona – powiedziałam i usiadłam na kanapie obok niej.

-Neymar ma szczęście, że tak spokojnie to przyjęłaś. Inne to pewnie by się wściekły i zerwały z nim kontakt – powiedziała Rafa i się zaśmiała.

-Mam nadzieję, że Davi mnie polubi – powiedziałam.

-Jestem pewna, że tak będzie – rzekła Brazylijka z uśmiechem.

-Lecę się przebrać i zaraz wrócę do ciebie – powiedziałam do brunetki i poszłam do łazienki.

Ściągnęłam z siebie strój i założyłam swoje ubrania. Włosy rozpuściłam żeby wyschły. Wyszłam z łazienki i poszłam do Rafaeli.

-Gdzie Jota i Neymar? – zapytałam.

-Grają w ogrodzie w tenisa stołowego – odpowiedziała.

-Idziemy do nich?

-Jasne! – odpowiedziała Raf.

Wyszłyśmy do ogrodu i zobaczyłyśmy chłopaków grających w tenisa.

-Kto wygrywa? – zapytałam.

-Oczywiste, że ja – powiedział Neymar.

-Chcecie zagrać? – zapytał Jota.

-Ja nie mam ochoty grać – odpowiedziałam.

-Ja tak samo – rzekła Raf – Grajcie sobie, a my idziemy pooglądać jakieś filmy.

Tak jak powiedziała Rafaela, tak też zrobiłyśmy. Wybrałyśmy jakąś śmieszną komedię.

*4 godziny później*

Gdy się przebudziłam zorientowałam się, że już nie jestem w salonie tylko w jakimś pokoju. Obok mnie nie było Rafaeli. Po chwili do pokoju wszedł Neymar w samych bokserkach.

-Nie śpisz? – zapytał.

-Przebudziłam się – odpowiedziałam – Czemu jestem u ciebie w pokoju, a nie u Raf? – zapytałam.

-Jeśli chcesz możesz iść do niej, śpi w pokoju naprzeciwko – powiedział smutno.

-Och, ale śpisz na podłodze – powiedziałam i rzuciłam w niego poduszką.

-No dobra – powiedział i szeroko się uśmiechnął.

-Wiesz co ci powiem?

-Co? – zapytał.

-Kocham twój uśmiech, kocham jak się uśmiechasz – powiedziałam.

-A już myślałem, że powiesz, że to mnie kochasz a nie mój uśmiech, ale lepsze to niż nic – powiedział i usiadł koło mnie na łóżku.

-Idę spać dalej, zmęczona jestem - powiedziałam. 

-Ok, dobranoc księżniczko – powiedział i pocałował mnie w policzek.

Neymar wziął sobie poduszkę i kołdrę i położył się na ziemi. Po chwili powiedział:

-Twardo tu, mogę iść do ciebie?

-Och, chodź – powiedziałam.

Ten uradowany jak małe dziecko wskoczył na łóżko i od razu się do mnie przytulił.

-Ej, jeszcze nie jesteśmy razem żebyś tak mógł się do mnie przytulać – powiedziałam i się zaśmiałam.

-Jeszcze? To chciałabyś spróbować? Jeśli nam nie wyjdzie, to zostaniemy przyjaciółmi. To jak? – zapytał patrząc mi prosto w oczy.

-Dobrze, możemy spróbować – powiedziałam z uśmiechem.

Po tych słowach Neymar zaczął mnie całować.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Wiem, że jest krótki, ale nie miałam weny żeby coś więcej napisać. Przepraszam.

Mam nadzieję, że rozdział się Wam spodoba. : )

I jeszcze taka informacja do osoby, która pod ostatnim rozdziałem napisałam chyba z 10 komentarzy: Wystarczy RAZ skomentować. Ja widzę i czytam KAŻDY komentarz, także nie musisz tak dużo razy komentować. Z góry dziękuję.

18 komentarzy -  rozdział 11 ; )

Do następnego! <3